تفسیر ساده و روان حدیث ثقلین ویژه نوجوانان و دانش‌آموزان 1405

بچه‌ها، تصور کنید یک دستگاه پیشرفته و گران‌قیمت خریده‌اید. این دستگاه دو چیز لازم دارد تا درست کار کند: یکی «دفترچه راهنما» و دیگری «مهندسی که کار با آن را بلد است».

پیامبر مهربان ما هم وقتی می‌خواستند از دنیا بروند، مثل پدری دلسوز برای اینکه ما در جاده زندگی گم نشویم، دو چیز به ما دادند.

ایشان فرمودند: من دارم می‌روم، اما شما را تنها نمی‌گذارم. کتاب خدا (قرآن) که مثل همان دفترچه راهنماست و خانواده‌ام (اهل بیت) که مثل همان معلم و مهندس دانا هستند را برایتان می‌گذارم.

اگر فقط قرآن را داشته باشیم اما کسی نباشد که معنی واقعی آن را بگوید، مثل این است که دفترچه تخصصی پزشکی را بخوانیم ولی دکتر نباشیم؛ ممکن است اشتباه کنیم.

اگر هم فقط سراغ آدم‌ها برویم اما کاری به قرآن نداشته باشیم، باز هم راه را گم می‌کنیم.

این دو تا (قرآن و امام) مثل دو تا دوست صمیمی هستند که هیچ وقت با هم قهر نمی‌کنند و از هم جدا نمی‌شوند.

پیامبر قول داده که اگر دست این دو تا را محکم بگیریم، هیچ وقت توی چاه بدی‌ها و اشتباهات نمی‌افتیم.

امام‌های ما همیشه طبق قرآن حرف می‌زنند و قرآن هم همیشه حرف امام‌ها را تایید می‌کند.

پس ما بچه‌های شیعه افتخار می‌کنیم که هم قرآن می‌خوانیم و هم عاشق امام حسین و اهل بیت هستیم.

این وصیت پیامبر در روزهای آخر عمرشان بود تا خیالشان از بابت ما راحت باشد.