یکم دی ماه، جشن خرمروز، جشن ستایش پروردگار و پیروزی نور بر تاریکی خجسته باد.
در رشد WordAbyss سهیم باشید
حمایت اختیاری
جشن خرمروز (دیگان) و نخستین روز زمستان 1405
آشنایی با جشن باستانی خرمروز (خور روز)، متن تبریک اول دی ماه، آیینهای برابری و پادشاهی در ایران باستان و پیوند آن با شب یلدا. 1405
تاریخی
نیاکان ما نخستین روز زمستان را «خرمروز» یا «خور روز» مینامیدند و تولد خورشید را جشن میگرفتند.
خرمروز، روز برابری انسانها و روز استراحت و شادی در فرهنگ ایران باستان مبارک.
در این روز پادشاهان با لباس ساده در میان مردم میآمدند تا برابری را نشان دهند. یاد این سنت نیکو گرامی.
جشن دیگان، یادآور یکتاپرستی و نیایشهای خالصانه ایرانیان به درگاه دادار هستی است.
یکم دی ماه، روزی که خورشید دوباره جان میگیرد و روزها بلندتر میشوند، بر شما مبارک.
پاسداشت جشنهای کهن، زنده نگه داشتن هویت پر افتخار ایرانی-اسلامی ماست.
خرمروز، جشن امید و روشنایی، پیوندی است میان یلدا و روزهای روشن آینده.
امروز روز عهد بستن با نور و نیکی و دوری از تیرگی و بدی است.
آیینهای باستانی ایران زمین، همواره بر پایه خرد، شادی و ستایش خداوند بوده است.
فرهنگی
نخستین روز دی ماه، روز خورشید و روز «خرم» نام دارد؛ روزتان خرم و دلتان شاد.
بیایید در خرمروز، کدورتها را کنار بگذاریم و با دلی صاف مثل آینه به هم لبخند بزنیم.
امروز خورشید مهربانتر میتابد، چون تاریکی شکست خورده است. خرمروز مبارک.
فرهنگ ایرانی سرشار از جشنهایی است که پیامشان صلح، دوستی و احترام به طبیعت است.
خرمروز فرصتی است برای شکرگزاری به خاطر نعمت نور و گرما در دل سرما.
ایران مهد تمدن و جشنهای پرمعناست. خرمروز، نماد انساندوستی ایرانیان مبارک.
در این روز کهن، برای سربلندی ایران عزیز و مردم نجیبش دعا کنیم.
خرمروز یادآور این است که پس از طولانیترین تاریکی (یلدا)، خورشید پیروزی طلوع میکند.
امروز را به نیکی و شادی بگذرانید که نامش «خرم» است.
میراثدار فرهنگ غنی نیاکانمان باشیم و شادی را تکثیر کنیم.
ادبی
خورشید از پس البرز سر میکشد تا خرمروز را به جهانیان تبریک گوید.
امروز نور بر اریکه قدرت تکیه میزند و تیرگی رخت برمیبندد.
خرم آن روز کزین منزل ویران بروم... نه، خرم آن روز که در این محفل یاران مانم!
دی ماه با نام خدا آغاز میشود و خرمروز جلوهگاه نور اوست.
برفهای سپید، فرش راه خورشید شدهاند در جشن خرمروز.
طلوع امروز، طلوعی معمولی نیست؛ آغاز سلطنت دوباره نور است.
نامش خرم است، تا بدانی حتی در آغاز زمستان هم میتوان شاد زیست.
روز دادار، روز آفرینش، روز تابش... خرمروز بر عاشقان روشنایی مبارک.
تاریخ گواهی میدهد که ایرانیان همواره ستایشگر نور (نماد خدا) بودهاند.
بیایید دلهایمان را چون خرمروز، از کینه بزداییم و به نور محبت روشن کنیم.
کوتاه
خرمروزتان خرم باد.
یکم دی ماه، جشن خرمروز مبارک.
روز خورشید، روز روشنایی مبارک.
آیین باستانی خرمروز گرامی باد.
امروز روز برابری و شادی است.
طلوع خورشید زمستانی مبارک.
خرمروز، جشن پیروزی نور.
روز دادار هستی بر شما مبارک.
اول دی، روز خرم ایرانیان.
شادی و نور سهم امروزتان.
مذهبی و ملی
خرمروز جلوهای از نور خداوندی است که بر تاریکی غلبه میکند.
ستایش خدای یگانه در آیینهای کهن ایرانی، ریشه در فطرت پاک این سرزمین دارد.
خرمروز را با یاد خداوند که نور آسمانها و زمین است آغاز میکنیم.
اتحاد ملی و همدلی، پیام جاودانه جشنهای ایرانی است.
در خرمروز برای عزت و آبادی کشور عزیزمان ایران دعا میکنیم.
خداوند ایران را از خشکسالی و دروغ و دشمن محفوظ بدارد. (دعای داریوش)
نور خورشید نشانهای از رحمت الهی است که در خرمروز جشن میگیریم.
این جشنهای کهن، مقدمهای برای درک بهتر عظمت خلقت خداوند است.
همبستگی مردم در جشنها، خاری در چشم دشمنان این مرز و بوم است.
ایرانِ قوی، با تکیه بر فرهنگ غنی و ایمان استوارش زنده است.
دانستنیهای جشن خرمروز (دیگان) و نخستین روز زمستان 1405
خرمروز چیست؟
خرمروز یا خور روز (روز خورشید)، نخستین روز از ماه دی و اولین روز زمستان در تقویم ایران باستان است. پس از گذراندن طولانیترین شب سال (یلدا)، ایرانیان طلوع خورشید و بلند شدن روزها را به عنوان پیروزی نور بر تاریکی جشن میگرفتند. این روز به نام خداوند (دی/دادار) نامگذاری شده بود و بسیار مقدس شمرده میشد.
آیینهای برابری در خرمروز
یکی از جالبترین آیینهای خرمروز، مراسم برابری شاه و مردم بود. در این روز پادشاهان ساسانی از تخت شاهی پایین میآمدند، لباس سفید و ساده میپوشیدند و بدون تشریفات و نگهبان در میان مردم و کشاورزان مینشستند و با آنها غذا میخوردند. این رسم نمادی از این بود که در برابر خداوند و در برابر قانون طبیعت (مثل سرما)، همه انسانها اعم از شاه و گدا برابرند.
تفاوت دیگان و خرمروز
اگرچه گاهی این دو نام به جای هم استفاده میشوند، اما دقیقتر این است که خرمروز مشخصاً روز اول دی ماه است. اما جشن دیگان طبق تقویم زرتشتی در روزهایی برگزار میشد که نام روز با نام ماه (دی) یکی میشد (مثل 8، 15 و 23 دی). با این حال، جشن اول دی به عنوان مهمترین جشن ماه دی شناخته میشود که جشنی عمومی و ملی بوده است.
ارتباط خرمروز با یلدا
یلدا شب زایش خورشید است و خرمروز، اولین روز زندگی این خورشید تازه متولد شده. در واقع یلدا مقدمه و شب بیداری برای استقبال از خرمروز بوده است. مردم شب را بیدار میماندند تا شاهد طلوع خورشید پیروز باشند و این پیروزی را در روز اول دی جشن بگیرند.
پیام اخلاقی خرمروز
پیام اصلی این جشن، امید، روشنایی و برابری است. اینکه حتی پس از تاریکترین و طولانیترین شبها، خورشید طلوع میکند. همچنین تاکید بر سادگی و برداشتن فاصلههای طبقاتی (حتی برای یک روز)، پیامی انسانی و اخلاقی دارد که در دنیای امروز نیز بسیار ارزشمند است.
سوالات متداول
خرمروز چه روزی است؟
اول دی ماه (نخستین روز زمستان) که روز پس از شب یلداست.
چرا به این روز خرمروز میگویند؟
به معنای روز شاد و خجسته است و چون روز تولد خورشید است، آن را خرم میدانستند.
آیین پادشاهان در خرمروز چه بود؟
پوشیدن لباس سفید ساده، نشستن با مردم عادی و کشاورزان و خوردن غذا با آنها.
آیا خرمروز یک جشن دینی است؟
در ایران باستان بله، زیرا روز بزرگداشت خداوند (دادار) بود، اما امروزه بیشتر جنبه فرهنگی و ملی دارد.
ارتباط خرمروز با خورشید چیست؟
نام دیگر این روز «خور روز» (روز خورشید) است، زیرا روزها شروع به بلند شدن میکنند.
آیا الان هم خرمروز جشن گرفته میشود؟
به صورت رسمی خیر، اما علاقهمندان به فرهنگ باستانی این روز را گرامی میدارند.
غذای مخصوص خرمروز چیست؟
غذای خاصی ذکر نشده، اما همان غذاهای باقیمانده یلدا یا غذاهای سادهای که پادشاه با مردم میخورد (نان و ماست) نمادین هستند.
کلمه «دی» به چه معناست؟
دی در زبان اوستایی و پهلوی به معنای آفریننده و دادار (خداوند) است.
رنگ لباس در خرمروز چه بود؟
لباس سفید که نماد پاکی و نور بود.
چرا خرمروز را روز برابری میدانند؟
چون در این روز فاصله بین حاکمان و مردم برداشته میشد و همه یکسان دیده میشدند.
متن با موفقیت کپی شد