شهادت مظلومانه امام حسن مجتبی (ع) 1405

شهادت غریبانه‌ی کریم اهل بیت، سردار تنهایی و صبر، امام حسن مجتبی (ع) تسلیت باد.

مدینه امشب دو داغ دارد؛ یکی برای پدر (پیامبر) و یکی برای پسر (حسن). شهادت امام مجتبی (ع) تعزیت باد.

ای کریم آل طه، امشب سفره‌دار مدینه تویی، اما خودت با جگر پاره بر سر سفره زهر نشستی.

سلام بر آقایی که در خانه خود هم غریب بود و همسرش قاتلش شد. شهادت امام حسن (ع) تسلیت.

بمیرم برای تو ای امام حسن (ع)، که در تشییع جنازه‌ات هم تیرباران شدی. ای وای از مظلومیت بقیع.

هفتم صفر یا بیست و هشتم صفر، چه فرقی می‌کند؟ تو همیشه غریبی و ما همیشه عزادار توایم.

آجرک الله یا بقیة الله. روضه امام حسن (ع) سنگین است. طشت پر از خون و زینب (س) تماشا می‌کند.

یا امام حسن، شنیده‌ام که کوچه و سیلی مادر، موی تو را در جوانی سفید کرد. شهادتت تسلیت.

صلح تو قیام کربلا را ساخت. اگر صبر حسنی نبود، شور حسینی شکل نمی‌گرفت.

امشب بقیع زائر ندارد، شمع و چراغ ندارد... دل‌های ما شمع مزار تو یا امام مجتبی.