تبریک روز سعدی به دوستداران شعر و ادب 1405

فرا رسیدن اول اردیبهشت ماه، جلوس پادشاه ملک سخن، سعدی شیرازی بر سریر ادبیات پارسی، بر شما دوستدار فرهنگ و هنر گرامی باد.

روز سعدی، روز تجلی حکمت در آینه بلاغت و روز فخر و مباهات ایرانیان به میراث گرانسنگ خویش است. این روز فرخنده باد.

گرامی باد یاد و نام شیخ اجل، که کلامش آب حیات است و اندیشه‌اش چراغ راه هدایت. روز بزرگداشت او بر اهالی قلم مبارک.

سعدی، معمار بنای باشکوه زبان فارسی است که ستون‌هایش بر پایه اخلاق و عشق استوار است. سالروز بزرگداشتش بر شما خجسته باد.

در ضیافت واژگان سعدی، جان‌ها صیقل می‌یابند و روح‌ها به پرواز در می‌آیند. این جشن معنوی بر عاشقان ادب مبارک.

اول اردیبهشت، روزی است که عطر گلستان و نسیم بوستان، مشام جانِ مشتاقان را می‌نوازد. روز سعدی شیرازی گرامی باد.

تبریک و تهنیت باد روز بزرگداشت حکیمی که هفتصد سال است بر دل‌های پارسی‌گویان حکومت می‌کند.

زبان فارسی وام‌دار شیوایی سعدی است و ما وام‌دار هر دو. روز پاسداشت این میراث عظیم بر شما فرخنده باد.

سعدی، آموزگار جاودانه عشق و عقل است. امید که در مکتب او شاگردانی شایسته باشیم. روزش گرامی باد.

نام سعدی با هویت ایرانی و اسلامی ما گره خورده است. بزرگداشت او، تکریم خویشتن است. این روز عزیز مبارک.

بر آستان جانان گر سر توان نهادن / گلبانگ سربلندی بر آسمان توان زد. روز فخر ادبیات ایران، سعدی شیرازی مبارک.

کلام سعدی، سهل و ممتنع است؛ بسان آب زلال که در عین سادگی، حیات‌بخش است. روز خالق این زیبایی‌ها مبارک.

سعدی شناسی، پنجره‌ای است رو به تمدن درخشان ایران اسلامی. روز گشودن این پنجره بر مشتاقان دانایی مبارک.

امروز روز کسی است که به قول خودش: «ذکر جمیلش در افواه عوام افتاده است». سالروز بزرگداشت شیخ اجل گرامی.

درود بر آنان که دل در گرو شعر و ادب دارند و چراغ فرهنگ را روشن نگاه می‌دارند. روز سعدی بر شما مبارک.

سعدی یگانه دورانی است که حکمت را با حلاوت شعر درآمیخت. روز بزرگداشت این کیمیاگر سخن مبارک.

بهار ادب فارسی با نام سعدی آغاز می‌شود. اول اردیبهشت، طلیعه این بهار جاودانه بر شما مبارک باد.

روز سعدی، روز بازخوانی درس‌های انسانیت، فتوت و مهرورزی است. این روز پربار بر شما گرامی باد.

ای که بر مرکب سخن سواری؛ روز پیشوای سخنوران، سعدی شیرین‌گفتار بر تو مبارک.

باشد که انوار حکمت شیخ اجل، همواره بر تارک اندیشه و ادب این سرزمین بتابد. روز سعدی مبارک.

سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز / مرده آن است که نامش به نکویی نبرند.

به جهان خرم از آنم که جهان خرم از اوست / عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست.

تن آدمی شریف است به جان آدمیت / نه همین لباس زیباست نشان آدمیت.

ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند / تا تو نانی به کف آری و به غفلت نخوری.

هر که دلارام دید از دلش آرام رفت / چشم ندارد خلاص هر که در این دام رفت.

گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم / چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی.

دوست آن باشد که گیرد دست دوست / در پریشان‌حالی و درماندگی.

بنی آدم اعضای یکدیگرند / که در آفرینش ز یک گوهرند.

ای که دستت می‌رسد کاری بکن / پیش از آن کز تو نیاید هیچ کار.

من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی / عهد نابستن از آن به که ببندی و نپایی.

چنان قحط سالی شد اندر دمشق / که یاران فراموش کردند عشق.

دنیا دیدی و هرچه دیدی هیچ است / و آن نیز که گفتی و شنیدی هیچ است.

خداوند تدبیر و فرهنگ و هوش / نگوید سخن تا نبیند خموش.

همه قبیله من عالمان دین بودند / مرا معلم عشق تو شاعری آموخت.

مشورت با هزار کس کن / راز خود با یکی مگو.

رهرو آن نیست که گهی تند و گهی خسته رود / رهرو آن است که آهسته و پیوسته رود.

نام نیکو گر بماند ز آدمی / به کزو ماند سرای زرنگار.

عبادت به جز خدمت خلق نیست / به تسبیح و سجاده و دلق نیست.

آن نه روی است که من وصف جمالش دانم / این حدیثی است که در وهم نیاید که چطور.

هزار جهد بکردم که سر عشق بپوشم / نبود بر سر آتش میسرم که نجوشم.

روز سعدی؛ روز شکوه زبان پارسی مبارک.

اول اردیبهشت؛ عطر بهار نارنج و شعر سعدی.

سعدی؛ حکیمی که شعرش درمان روح است.

روز بزرگداشت استاد سخن، شیخ اجل گرامی باد.

سعدی جان! تولد دوباره واژه‌ها در کلام توست.

با سعدی، زندگی را شاعرانه و عاقلانه ببینیم.

ادبیات فارسی بدون سعدی، چیزی کم داشت. روزش مبارک.

گرامی باد یاد آنکه کلامش قند است و پند.

روز سعدی، جشنی برای تمام پارسی‌گویان جهان.

سعدی؛ معلمی برای تمام اعصار. روزت مبارک.

افتخار ایران زمین، سعدی شیرازی. روزت گرامی.

بزرگداشت سعدی، پاسداشت دانایی است.

کلامش زنده است، چون از دل برآمده. روز سعدی مبارک.

اردیبهشت با نام سعدی کامل می‌شود.

سعدی خوانی؛ آیینی برای آرامش جان.

روز وصل دوستداران شعر و ادب مبارک.

شیخ اجل؛ نگین درخشان انگشتری ادب پارسی.

یاد سعدی گرامی، که نامش جاودانه است.

روز سعدی؛ روزی برای آشتی با کتاب‌های خاک‌خورده.

تبریک به عاشقان شعر ناب پارسی.

سعدی به ما آموخت: «تواضع سر رفعت افرازدت / تکبر به خاک اندر اندازدت». روز بزرگداشت آموزگار تواضع گرامی باد.

در مکتب سعدی یاد می‌گیریم که: «بزرگی به عقل است نه به سال». روز بزرگداشت خرد و اندیشه مبارک.

درس امروز سعدی به ما: «دل دوستان آزردن، مراد دشمنان برآوردن است». روز دوستی و مدارا مبارک.

سعدی می‌گوید: «عالم بی‌عمل به چه ماند؟ به زنبور بی‌عسل». روز پیوند علم و عمل گرامی باد.

یادمان باشد کلام شیخ اجل را: «قارون هلاک شد که چهل خانه گنج داشت / نوشیروان نمرد که نام نکو گذاشت».

سعدی هشدار می‌دهد: «دشمن چون از همه حیلتی فرومانَد، سلسله دوستی بجنباند». با بصیرت باشیم.

حکمت سعدی: «هر که عیب دگران پیش تو آورد و شمرد / بی‌گمان عیب تو پیش دگران خواهد برد». روز رازداری مبارک.

سعدی عزیز می‌فرماید: «صیاد نه هر بار شکاری ببرد / افتد که یکی روز پلنگش بدرد». روز هوشیاری و عبرت مبارک.

از سعدی بیاموزیم: «اندک اندک خیلی شود و قطره قطره سیلی گردد». روز تلاش و امید مبارک.

پیام جاودانه سعدی: «به نانی که از سعی بازو خوری / منت حاتم طایی نبری». روز عزت نفس و کار مبارک.