متن روضه و تسلیت شهادت حضرت زهرا (س) - روایت دوم 1405

شهادت مظلومانه پاره تن پیامبر، حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها) را به پیشگاه امام زمان و شیعیان تسلیت می‌گوییم.

ایام فاطمیه، فصل بیعت مجدد با ولایت و اشک ریختن بر مصائب بانوی آب و آینه تسلیت باد.

سیاه پوش غم مادریم؛ شهادت حضرت صدیقه طاهره (س) بر تمام عاشقان خاندان عصمت و طهارت تسلیت باد.

فاطمیه خط مقدم دفاع از حریم ولایت است. سالروز شهادت حضرت زهرا (س) تسلیت باد.

بر حاشیه برگ شقایق بنویسید، گل تاب فشار در و دیوار ندارد. شهادت بانوی دو عالم تسلیت باد.

ایام سوگواری یاس کبود نبوی، حضرت فاطمه زهرا (س) را به محضر حضرت ولی عصر (عج) تعزیت عرض می‌نماییم.

فاطمیه یعنی ولایت پذیری تا پای جان. شهادت اولین مدافع حریم ولایت تسلیت باد.

در عزای مادرم زهرا (س) خون می‌گرییم و بر راهش که اطاعت از ولی امر است، استوار می‌مانیم. تسلیت باد.

السلام علیک یا فاطمه الزهرا (س)؛ شهادت جانسوز دخت نبی مکرم اسلام تسلیت باد.

عالم همه محزون و پریشان غم توست. سالروز پرکشیدن مرغ باغ ملکوت، حضرت زهرا (س) تسلیت باد.

ای که بوی بهشت می‌دهی، بوی غربت گرفته‌ای چرا؟ / صورتت را ز دیدگان علی، ای شهیده نهفته‌ای چرا؟

درفاطمیه دلم هوایی می‌شود / با ناله حیدر آشنایی می‌شود / این روضه که سرآغاز غم کرببلاست / در کوچه مدینه فدایی می‌شود.

یاس کبود حیدر، نیلوفر کبود / آتش به جان خانه و کاشانه بود / آنجا که سوخت حرمت آل عبا / آغاز ماجرای غم نینوا بود.

در بین در و دیوار، یک ناله شنیدم / من ناله یا فضه خذینی شنیدم / ای وای از آن لحظه که در باز شد / غم‌های علی ز نو آغاز شد.

مادر که رفت خانه ما سوت و کور شد / چشم امید حیدر کرار کور شد / زینب نشست و چادر مادر به سر کشید / بار غم یتیمی از این خانه پر کشید.

شکسته بال و پرم، وای مادرم مادرم / فتاده شعله به در، وای مادرم مادرم / میان کوچه غم، به پیش چشم علی / شده است خسته جگر، وای مادرم مادرم.

نه توان مانده به تن، نه نفس مانده به لب / همه هستی علی، شده جانش به لب / چه کنم بعد تو با، غم این شهر فریب / شده‌ام بی تو در این، شهر پر کینه غریب.

برخیز و ببین علی دگر یار ندارد / در شهر مدینه کس و غمخوار ندارد / پهلوی تو بشکست و دلم زار و حزین است / این اجر رسالت، بخدا بار سنگین است.

امشب مدینه در غم زهرا نشسته / قلب تمام شیعیان در هم شکسته / ماه کبود آسمان، در خاک خفته / اسرار این پهلو چرا پنهان نهفته؟

زهرا نشان راه ولایت‌مداری است / خونش برای دین خدا، چشمه جاری است / ما وارثان چادر خاکی اوستیم / در راه دین و رهبرمان، سخت کوشیم.

پیامبر اکرم (ص) فرمودند: فاطمه پاره تن من است، هر کس او را بیازارد مرا آزرده و هر که مرا بیازارد خدا را آزرده است.

امام صادق (ع) فرمودند: مصیبت مادر ما زهرا (س) ریشه تمام مصائب اهل بیت است و عاشورا امتداد فاطمیه است.

حضرت زهرا (س) در لحظات آخر فرمودند: علی جان، من می‌روم اما نگذار بر جنازه‌ام کسانی که به من ستم کردند نماز بگزارند.

امام باقر (ع) می‌فرمایند: اطاعت از فاطمه (س) بر تمام آفریده‌های خدا از جن و انس و پرندگان و حیوانات واجب شده است.

پیامبر (ص) فرمود: دخترم فاطمه سرور زنان تمام جهانیان از اولین تا آخرین است.

امام علی (ع) هنگام دفن حضرت زهرا فرمود: ای پیامبر خدا، صبرم تمام شد و توانم از دست رفت، امانت بازگردانده شد.

امام حسن عسکری (ع) فرمودند: ما حجت‌های خدا بر مردم هستیم و مادرم فاطمه (س) حجت خدا بر ماست.

حضرت زهرا (س) فرمود: از دنیای شما سه چیز محبوب من است: تلاوت قرآن، نگاه به چهره رسول خدا و انفاق در راه خدا.

امام زمان (عج) فرمودند: دختر رسول خدا (س) برای من الگویی نیکو و اسوه حسنه‌ای است.

امام صادق (ع) فرمودند: هر کس تسبیحات حضرت زهرا را بعد از نماز واجب بگوید، نزد خدا از هزار رکعت نماز مستحبی بهتر است.

امشب ماه مدینه رو گرفته است؛ گویی آسمان تاب دیدن تشییع غریبانه خورشید را ندارد.

مدینه، شهر سکوت‌های مرگبار، امشب پیکر مطهر کسی را در آغوش می‌گیرد که دلیل خلقت افلاک بود.

یاس نبوی را شبانه به خاک سپردند تا تاریخ بداند حق و حقیقت در هیاهوی زر و زور و تزویر، غریب می‌ماند اما خاموش نمی‌شود.

فاطمیه، فصل بغض‌های فروخورده علی است؛ فصل فریادهای بی صدا در چاه تنهایی.

مادر، واژه‌ای که با شنیدنش دیوارها می‌لرزند و میخ‌های در شرمنده می‌شوند.

کوچه‌های مدینه هنوز بوی دود و آتش می‌دهد، هنوز صدای ناله مادری می‌آید که نگران تنهایی ولیِ خداست.

قبر مخفی تو ای مادر، فریاد بلند مظلومیت شیعه در طول تاریخ است که تا قیامت خاموش نخواهد شد.

چادرت را تکاندی و گرد غم بر عالم نشست؛ ای پناه خستگی‌های علی، بی تو جهان جای ماندن نیست.

تو رفتی و راز کبودی یاس‌ها سر به مهر ماند، تا روزی که منتقم خونت بیاید و پرده از اسرار بردارد.

سلام بر پهلوی شکسته، سلام بر بازوی ورم کرده، سلام بر مادری که در جوانی پیر شد تا اسلام جوان بماند.