مرحوم سید علی قاضی در نجف با فقر شدید دست و پنجه نرم میکرد، اما هرگز لب به شکایت نگشود.
در رشد WordAbyss سهیم باشید
حمایت اختیاری
داستانهای کوتاه از صبر علما در مصائب 1405
روایتهایی خواندنی از سیره علما (امام خمینی، آقای قاضی، علامه طباطبایی) در مواجهه با مصائب، فقر و داغ فرزند. 1405
آیتالله قاضی
روزی که صاحبخانه اثاثیهاش را بیرون ریخت، با آرامش گفت: خدا خواسته تنوعی در زندگی ما بدهد.
در داغ فرزند جوانش، چنان صبری نشان داد که شاگردانش مبهوت شدند و او مشغول درس شد.
همسرش میگفت: در اوج نداری، وقتی وارد خانه میشد، لبخندش غم عالم را میبرد.
ایشان فقر را لطف خاص خدا میدانست و میفرمود: خدا میخواهد مرا پاک کند.
علامه طباطبایی
در طول نوشتن تفسیر المیزان، بارها دچار مشکلات مالی و بیماری شد اما قلم را زمین نگذاشت.
وقتی فرزند خردسالش فوت کرد، لحظهای گریست و سپس گفت: خدا امانتی داد و پس گرفت.
در برابر نقدهای تند و گاهی توهینآمیز مخالفان فلسفه، فقط سکوت میکرد و لبخند میزد.
صبر ایشان در برابر مستاجری و جابجاییهای مکرر در قم، زبانزد بود.
میفرمود: صبر در بلا، نردبان ترقی مومن است.
امام خمینی (ره)
در شهادت فرزند ارشدش حاج آقا مصطفی، تنها فرمود: مرگ مصطفی از الطاف خفیه الهی بود.
در روز فوت مادرش، درس خود را تعطیل نکرد و فقط با چهرهای محزون فاتحه خواند.
در تبعید ترکیه و نجف، با کمترین امکانات ساخت و هرگز گلایه از شرایط سخت نکرد.
وقتی خبر سقوط خرمشهر را شنید، آرامش خود را حفظ کرد و دستور مقاومت داد.
صبر انقلابی او، رژیم تا دندان مسلح پهلوی را به زانو درآورد.
آیتالله بهجت
ایشان در برابر بیماریهای جسمی شدید در کهنسالی، شکایتی نمیکرد و مشغول ذکر بود.
وقتی از او درباره مشکلات میپرسیدند، میفرمود: به بالا نگاه کنید (خدا) حل میشود.
در برابر شهرتگریزی چنان صبور بود که سالها کسی مقامات او را نمیشناخت.
صبر ایشان بر طاعت و عبادت، الگوی طلاب بود؛ ساعتها سرپا ایستادن برای نماز.
میفرمود: ملائکه تعجب میکنند از کسی که خدا را دارد و اظهار عجز میکند.
شهید مطهری
در برابر هجمههای گروهکهای انحرافی (فرقان و تودهایها) با منطق و صبر پاسخ میداد.
وقتی کتابهایش را نقد غیرمنصفانه میکردند، با سعه صدر دعوت به مناظره میکرد.
صبر او در مطالعه و تحقیق، باعث شد آثاری خلق کند که هنوز زنده است.
از توهینها نمیهراسید و میگفت: من وظیفه دارم حقیقت دین را بگویم.
شهادتش پاداش یک عمر صبر در راه جهاد علمی بود.
دانستنیهای داستانهای کوتاه از صبر علما در مصائب 1405
صبر؛ میراث پیامبران در سیره علما
علمای ربانی به عنوان وارثان انبیا، در زندگی خود تجلیگر صفت «صبر» بودهاند. مطالعه زندگی بزرگانی چون آیتالله قاضی، علامه طباطبایی و امام خمینی (ره) نشان میدهد که آنها در کوران حوادث و مصائب شخصی و اجتماعی، مانند کوه استوار بودهاند. این صبر نه از روی ناچاری، بلکه ناشی از «رضایت قلبی» و ایمان عمیق به حکمت خداوند بوده است. داستانهای زندگی آنان، کلاس درسی عملی برای تابآوری در برابر مشکلات امروز ماست.
آیتالله قاضی و آرامش در طوفان فقر
یکی از حیرتانگیزترین روایتها مربوط به سید علی قاضی (ره) است. ایشان با وجود داشتن خانوادهای پرجمعیت و زندگی در غربت نجف، با فقری عجیب روبرو بود. نقل شده است که صاحبخانه وسایل ایشان را به کوچه ریخت، اما ایشان با لبخند به خانواده دلداری میداد و میگفت: «خدا خواسته است تغییر و تحولی در زندگیمان ایجاد شود». این نگاه زیبا به بلا، تنها از روحی بزرگ که دنیا در نظرش کوچک شده، برمیآید.
صبر انقلابی امام خمینی در داغ فرزند
مواجهه امام خمینی (ره) با خبر شهادت مرموز فرزند ارشدشان، حاج آقا مصطفی، درسی بزرگ برای تاریخ انقلاب بود. در حالی که اطرافیان منتظر شکستن ایشان بودند، امام با صلابت فرمودند: «مرگ مصطفی از الطاف خفیه الهی بود». این صبر استراتژیک، نه تنها دشمن را مأیوس کرد، بلکه جرقهای شد برای شعلهور شدن آتش انقلاب اسلامی. امام نشان داد که در مکتب عاشورا، داغ شخصی فدای هدف الهی میشود.
سکوت علامه طباطبایی در برابر ناملایمات
علامه طباطبایی (ره) نه تنها در زندگی شخصی، بلکه در حیات علمی خود نیز الگوی صبر بود. ایشان برای نگارش تفسیر المیزان و احیای فلسفه اسلامی، فشارهای زیادی را از سوی متحجرین تحمل کرد. تهمتها و بدگوییها را میشنید، اما به جای پاسخ دادن و جنجال، با سکوت و کار علمی مداوم، پاسخ عملی میداد. این «صبر علمی»، گنجینهای عظیم برای جهان اسلام به یادگار گذاشت.
درسهایی برای زندگی امروز
مرور این داستانها برای انسان امروزی که با کوچکترین مشکلی برآشفته میشود، بسیار آموزنده است. علما به ما میآموزند که مشکلات جزء لاینفک زندگی دنیاست و هنر انسان مومن، مدیریت این مشکلات با نیروی ایمان و صبر است. آنها ثابت کردند که میتوان در سختترین شرایط اقتصادی و روحی، آرامش داشت و بندگی کرد.
سوالات متداول
مهمترین ویژگی مشترک علما در برخورد با مشکلات چه بود؟
آرامش قلبی و راضی بودن به مقدرات الهی (مقام رضا).
جمله معروف امام خمینی درباره فوت پسرش چه بود؟
مرگ مصطفی از الطاف خفیه الهی بود.
آیتالله قاضی در برابر فقر چه واکنشی داشت؟
صبر جمیل داشت و هرگز لب به شکایت باز نمیکرد و خانواده را به توکل دعوت میکرد.
چرا علما اینقدر صبور بودند؟
چون دنیا را گذرگاه میدانستند و یقین داشتند که همه امور به دست خداست.
داستان صاحبخانه و آیتالله قاضی چیست؟
وقتی صاحبخانه اثاثیه ایشان را بیرون ریخت، ایشان ناراحت نشد و آن را تنوعی خدادادی دانست.
علامه طباطبایی در برابر تهمتها چه میکرد؟
سکوت میکرد و با اخلاق خوش برخورد میکرد و به کار علمی خود ادامه میداد.
آیا صبر علما به معنی بی تفاونی بود؟
خیر، آنها تلاش برای رفع مشکل میکردند اما دچار اضطراب و ناشکری نمیشدند.
کدام عالم به صبر در برابر بیماری معروف بود؟
آیتالله بهجت و آیتالله مرعشی نجفی که با وجود کهولت و بیماری، عبادت و درس را ترک نمیکردند.
تاثیر مطالعه این داستانها چیست؟
بالا بردن آستانه تحمل و ایجاد انگیزه برای مقابله با مشکلات زندگی.
کتابی برای خواندن داستانهای علما معرفی کنید؟
کتابهایی مثل «نشان از بینشانها»، «کیمیای محبت» و «فضیلتهای فراموش شده».
متن با موفقیت کپی شد