پیام‌های انسان‌دوستانه برای حمایت از کودکان کار 1405

به فرزندانمان بیاموزیم که کودکان کار هم‌سن و سال‌های محترم آن‌ها هستند، نه افرادی متفاوت.

حمایت از کودکان کار یعنی تلاش برای بازگرداندن آن‌ها به کلاس درس.

هر کودک کار، استعدادی کشف نشده است. بیایید حامی استعدادهایشان باشیم.

کمک‌هایمان را هدفمند کنیم؛ حمایت از تحصیل آن‌ها بهترین صدقه است.

بزرگترین حمایت، ندادن پول نقد و کمک به موسساتی است که خانواده‌هایشان را توانمند می‌کنند.

امروز دست‌های کوچکی شیشه ماشینم را پاک کرد که باید مداد رنگی در دست می‌گرفت...

پشت چراغ قرمز، رویاهایش را دیدم که در دود ماشین‌ها محو می‌شد. مهربان باشیم.

او گل می‌فروخت، اما خودش گلی بود که در طوفان زندگی پرپر می‌شد.

پرسیدم آرزویت چیست؟ گفت: آرزو دارم یک روز فقط بخوابم و کار نکنم.

کفش‌هایش برای پاهایش بزرگ بود، اما همتش از همه ما بزرگتر.

شاید آن کودک کاری که امروز نادیده‌اش گرفتیم، پزشک حاذق آینده باشد که فرصت تحصیل نیافت.

فراموش نکنیم، فاصله ما تا فقر گاهی فقط یک حادثه است. مغرور نباشیم.

مسئولیت اجتماعی یعنی من در برابر کودکی که در شهرم گرسنه می‌خوابد مسئولم.

آیا حاضریم فرزند خودمان لحظه‌ای جای آن‌ها باشد؟ اگر نه، پس کاری کنیم.

سکوت ما در برابر رنج کودکان، رضایت به ظلم است.

به جای پول خرد، کتاب و لوازم تحریر هدیه بدهیم.

اگر تخصصی داریم، داوطلبانه به آموزش این کودکان بپردازیم.

لباس‌ها و اسباب‌بازی‌های سالم فرزندمان را به دست کودکان نیازمند برسانیم.

در شبکه‌های اجتماعی صدای آن‌ها باشیم و دیگران را به خیر دعوت کنیم.

یک وعده غذای گرم برای کودکی در خیابان، معجزه محبت است.