روز سیام ماه مبارک رمضان، روز «اختتام» و «تکمیل» است. عدد سی در هندسه اعداد دینی، عدد کمال است («وَ أَتْمَمْناها بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيقاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً»؛ سی شب با ده شب تکمیل شد). این روز، آخرین فرصت برای کسانی است که از قافله جا ماندهاند. حزن و اندوه در این روز بر شادی عید غلبه دارد، زیرا سفرهای که نفس کشیدن در آن تسبیح بود و خوابیدن در آن عبادت، در حال برچیده شدن است.
نماز شب سیام (تثبیت توحید):
نماز این شب شامل ۱۲ رکعت است که در هر رکعت پس از حمد، ۲۰ مرتبه سوره توحید قرائت میشود. مجموعاً ۲۴۰ بار سوره توحید. این تکرار توحید در شب آخر، به معنای آن است که تمام ریاضتهای یک ماهه، باید به «توحید خالص» ختم شود. روزه، نماز و شبزندهداری، اگر به یگانهپرستی و نفی طاغوت نرسد، پوستهای بیمغز است.
وداع با ماه خدا (تراژدی جدایی):
مهمترین عمل روز سیام، خواندن دعای ۴۵ صحیفه سجادیه (دعای وداع) است. امام سجاد (ع) در این دعا با ماه رمضان چنان سخن میگوید که گویی با عزیزی زنده و باشعور روبروست: «السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا شَهْرَ اللَّهِ الْأَكْبَرَ... السَّلَامُ عَلَيْكَ مِنْ أَلِيفٍ آنَسَ مُقْبِلًا فَسَرَّ». خداحافظ ای ماه بزرگ خدا، خداحافظ ای همدمی که چون آمد دلمان را شاد کرد و چون رفت ما را به درد فراق مبتلا نمود. این وداع، وداع با زمان نیست، وداع با «ملکوت زمان» است.
ختم قرآن (ارائه محصول):
روز سیام، روز ختم قرآن است. روزهدار که در شب قدر قرآن را بر سر گرفت، اکنون باید قرآن را در دل جای داده باشد. ختم قرآن در روز آخر، به معنای ارائه گزارش کار به محضر صاحب قرآن است. در روایات است که برای ختم قرآن دعای مستجابی است.
جمعه الوداع و روز قدس (سیاست الهی):
آخرین جمعه ماه مبارک رمضان، توسط بنیانگذار جمهوری اسلامی به عنوان «روز قدس» نامگذاری شد. این انتخاب تصادفی نیست. روزهداری که یک ماه با گرسنگی و تشنگی مبارزه کرده، اکنون درد گرسنگان و مظلومان فلسطین را بهتر میفهمد. روز قدس، تجلی «تبری» (بیزاری از دشمنان خدا) پس از یک ماه تمرین «تولی» (دوستی با خدا) است. راهپیمایی در این روز و شعار علیه استکبار، جزئی از مناسک سیاسی ماه رمضان است. عبادتی که به ظلمستیزی نینجامد، عبادت اموی است نه علوی.
دعای روز سیام (شکرگزاری نهایی):
«اللَّهُمَّ اجْعَلْ صِيَامِي فِيهِ بِالشُّكْرِ وَ الْقَبُولِ». درخواست اینکه روزه مقرون به شکر و قبول باشد. قبولی یعنی رسیدن به استاندارد الهی، و شکر یعنی پاداشی بیش از استحقاق. «عَلَى مَا تَرْضَاهُ وَ يَرْضَاهُ الرَّسُولُ». رضایت خدا و رسول به هم گره خورده است. روزه ما باید «پسند» پیامبر (ص) باشد.
در رشد WordAbyss سهیم باشید
حمایت اختیاری
وداع با شهر الله: اسرار روز سیام، ختم قرآن و فریاد قدس در جمعه آخر
ادعیه و مناجات
دعای روز سیام ماه رمضان
اللَّهُمَّ اجْعَلْ صِيَامِي فِيهِ بِالشُّكْرِ وَ الْقَبُولِ عَلَى مَا تَرْضَاهُ وَ يَرْضَاهُ الرَّسُولُ، مُحْكَمَةً فُرُوعُهُ بِالْأُصُولِ، بِحَقِّ سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ، وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ.
خدایا روزهام را در این ماه مورد سپاس و پذیرش قرار ده، آنگونه که تو بپسندی و پیامبرت بپسندد، در حالی که فروعش بر اصولش استوار باشد، به حق سرورمان محمّد و خاندان پاکش، و سپاس خدای را پروردگار جهانیان.
فرازی از دعای وداع امام سجاد (ع)
السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا شَهْرَ اللَّهِ الْأَكْبَرَ، وَ يَا عِيدَ أَوْلِيَائِهِ... السَّلَامُ عَلَيْكَ مَا كَانَ أَحْرَصَنَا عَلَيْكَ بِالْأَمْسِ، وَ أَشَدَّ شَوْقَنَا إِلَيْكَ غَداً.
سلام بر تو ای ماه بزرگ خدا، و ای عید دوستانش... سلام بر تو که دیروز چه بسیار به تو آزمند بودیم و فردا چه بسیار به سوی تو مشتاق خواهیم بود.